Waniliowe brioszki z dżemem malinowym

Dzisiejszy przepis uskuteczniłam na Dzień Kobiet. Taki mały prezent sama dla siebie, a co tam? Brioszki z ciasta drożdżowego to idealna opcja na śniadanie. Są zaskakująco sycące. Ja po jednej miałam dosyć siły żeby dwie godziny na siłowni ćwiczyć, więc przyznam, że są dobrym źródłem energii. Jako nadzienie można użyć innego dżemu, de facto każdy, który akurat mamy w lodówce. Podczas pieczenia doznałam olśnienia, że idealnym składnikiem byłaby nutella albo masło orzechowe. Zostawiam tą opcję na następny raz! Brioszki są oczywiście najlepsze w dzień pieczenia, ale można je spokojnie zamrozić. Ja tak właśnie zrobiłam, bo napiekłam ich 8, a mieszkam sama, więc zanim bym je zjadła, uschłyby na wiór. Przed pieczeniem posypałam je cukrem, który się trochę przypalił, dlatego takie ciemne z góry... Nie zawsze wychodzi tak jakbym chciała ;) Przepis pochodzi z książki Wypieki  Anneka Manning.

Składniki:

(8 sztuk)

340 g mąki pszennej

7 g suszonych drożdży

37 g cukru

1 łyżeczka soli

65 ml letniej wody

skórka z jednej pomarańczki

miąższ z 1 laski wanilii

3 jajka

115 g miękkiego masła

dżem malinowy - ok. 1 łyżeczka na brioszkę

1 roztrzepane żółtko

Przygotowanie:

Do miski wsyp 75 g mąki, drożdże, cukier, sól, letnią wodę i mieszaj aż składniki stworzą gładką masę. Dodaj skórkę z pomarańczy i wanilię. Wbijaj kolejno po jednym jajku, dobrze mieszając. Wsyp 150 g mąki i wyrób do gładkości.

Powoli dodawaj masło. Kiedy składniki będą dobrze połączone, dodaj resztę mąki. Wyrabiaj do uzyskania gładkiego, elastycznego ciasta. Ja na początku mieszałam łyżką, a potem ugniatałam w dłoniach.

Miskę z wyrobionym ciastem przykryj folią spożywczą i odstaw w ciepłe, nieprzewiewne miejsce do podwojenia objętości. Po tym czasie, spłaszcz ciasto dłońmi i ponownie odstaw do podwojenia objętości w ciepłe, nieprzewiewne miejsce. U mnie ciasto wyrastało na parapecie nad kaloryferem. 

Uderz ciasto, aby pozbawić je powietrza.  Podziel na 8 części, z których uformuj kulki. W każdej zrób palcem otwór i napełni go dżemem. Zaklej otwór, tak aby nadzienie nie wypływało. Każdą kulkę włóż do papierowej foremki do muffinów (sklejoną stroną w dół). Umieść kulki w specjalnej blasze do pieczenia muffinów. Przykryj płócienną ściereczką i odstaw do wyrośnięcia w ciepłe, nieprzewiewne miejsce na pół godziny.

Brioszki posmaruj z góry roztrzepanym żółtkiem. Piecz 20 minut przy 180 stopniach C. Studź na metalowej kratce.  

Makaron z dynią

Na moim parapecie od października leżała dynia piżmowa. Widząc, że już niedługo trzeba będzie się jej pozbyć, postanowiłam przerobić ją na purée dyniowe. To świetna baza dla wielu potraw. Mi wystarczyło na dwa obiady - raz w wersji z makaronem i raz w postaci placuszków. Te drugi były dobre, ale brzydkie, więc zdjęć nie zrobiłam. Ale makaron wyszedł ładny, więc można się z nim światem podzielić. Do tego jeszcze w Zara Home załapałam się na resztki wyprzedaży i kupiłam ładny talerz za 6zł. Jakoś wszystko estetyczniej wygląda na miłej porcelanie zamiast szarego talerza rodem z PRL. 

Składniki:

(około 4 porcje)

1 dynia piżmowa

1 marchewka

50 g słonego sera koziego - ja użyłam solonej ricotty, ale jak najbardziej może być popularna feta

2 ząbki czosnku

200 ml bulionu

300 g makaronu spaghetti

1 gałązka suszonego rozmarynu 

oliwa z oliwek

0,5 łyżeczki gałki muszkatołowej

0,5 łyżeczki pieprzu cayenne

sól

pieprz

Przygotowanie:

Nagrzewamy piekarnik do 150 stopni C.

Dynię, marchewkę, czosnek obieramy i kroimy w małe kawałki. Wrzucamy do miski z oliwą, gałką muszkatołową i rozmarynem.  Mieszamy. Warzywa rozkładamy na blasze do pieczenia. Posypujemy solą i pieprzem.

Pieczemy do miękkości (około 20 minut).

Warzywa blendujemy z serem i bulionem na gładką masę. Jeżeli smak sera będzie zbyt mało wyczuwalny, dorzucamy większą ilość. Doprawiamy pieprzem cayenne.

Purée dodajemy do ugotowanego makaronu i dobrze mieszamy. Danie podajemy, posypane startym serem (tym samym, który używaliśmy wcześniej) i rozmarynem.

Buon appetito!

Chleb żytni na zakwasie i pomysł na genialną kanapkę

Mój pierwszy chleb na zakwasie! Nie pomyślałabym, że kiedyś z mojego piekarnika wyjdzie coś takiego :) Dużą zasługę miał w tym TEDxKraków, gdzie udało mi się upolować buteleczkę zakwasu w chyba pierwszym w Polsce zakwasbarze. Przepis jest autorstwa Trine Hahnemann, którą stali czytelniczy bloga (mimo wszystko mam nadzieję, że takowi istnieją) pamiętają z mojego postu na temat warsztatów chleba w Charlotte. W naszych TEDx'owych  goodybagach znalazł się m.in. przepis na chleb i paczka ziaren żyta. Na warsztatach zaopatrzyłam się także w duńską mąkę, więc mając wszystkie potrzebne składniki, nie miałam już żadnych wymówek, żeby tego chleba nie spróbować zrobić. Tak więc w zeszły piątek rozpoczęłam 30-godzinny proces pieczenia chleba. Tak, 30-godzinny. Ale spokojnie, mojej pracy było w tym dosłownie 20 minut, resztę czasu chleb stał w okolicach kaloryfera i "pracował". Myślę, że jak na pierwszy raz wyszedł całkiem niezły :) Pokazuję wam także przepis na kanapkę z chlebkiem żytnim w roli głównej z kozim serem i karmelizowaną cebulą. Czy to nie brzmi pięknie? 

Składniki:

Chleb:

3 łyżki stołowe zakwasu żytniego

625 ml letniej wody

250 g mąki żytniej

100 g mąki pszennej

1 łyżeczka soli

250 g ziaren żyta

Kanapka:

ser kozi

2 białe cebule

3 łyżki brązowego cukru

ocet balsamiczny

oliwa z oliwek

sól, pieprz

Przygotowanie:

Zakwas wymieszać z 275 ml letniej wody w dużej misce. Dodać sól i dwa rodzaje mąk. Dobrze wymieszać. Przykryć materiałową ściereczką i odstawić w ciepłe miejsce na 24 godziny. Ja trzymałam na parapecie nad kaloryferem.

Po 24 godzinach dodać ziarna żyta i pozostałe 250 ml wody. Wymieszać i przelać do prostokątnej formy o wymiarach 25x12 cm. Przykryć ściereczką i odstawić w to samo ciepłe miejsce na kolejne 6 godzin.

Po tym czasie piec w 180 stopniach C (160 z termoobiegiem) przez około 50 minut. Może się okazać, że chleb będzie gotowy szybciej. Najlepiej po 40 minutach systematycznie sprawdzać wykałaczką czy ciasto w środku jest już gotowe. Patyczek po wbiciu do chleba, powinien wyjść suchy. Można też wyciągnąć chleb z formy i postukać w jego spód - powinien wydać głuchy odgłos. Ta opcja jest do wykonania jeżeli pieczemy w formie silikonowej, bo z metalowej chleb tak łatwo nie wyjdzie.  Wyjmujemy chleb z piekarnika i studzimy przez minimum 30 minut. Nie powinno się nigdy kroić chleba, od razu po wyciągnięciu z pieca. Ciasto w tym momencie jeszcze nie jest w 100% gotowe. W czasie kiedy ostyga, tak na prawdę jeszcze pracuje i "dopieka się".

Karmelizowaną cebulę robimy tak - posiekaną cebulkę smażymy na oliwie na małym ogniu, aż całkowicie zmięknie. Przyprawiamy solą, pieprzem. Dorzucamy cukier i czekamy aż się rozpuści. Dusimy przez kilka minut. Na koniec dodajemy 1-2 łyżeczki octu balsamicznego. 

Kromkę naszego pysznego chleba żytniego smarujemy kozim serem, a na wierzch nakładamy słodką cebulkę. Do tego kieliszek czerwonego wina i żyć, nie umierać!

Bœuf bourguignon - wołowina po burgundzku

Wołowina po burgundzku to jedno z najbardziej znanych dań Francji. Nie wiem dlaczego, ale kuchnia francuska kojarzy mi się z czymś strasznie skomplikowanym. Co raz częściej przekonuję się, że w cale tak nie jest i że nie trzeba być bardzo doświadczonym kucharzem, aby przygotować potrawy tego kraju. Boeuf bourguignon to mięso wołowe pieczone przez kilka godzin w winnym sosie z dodatkiem cebuli, czosnku i grzybów. Jest przepyszne! Długi czas pieczenia, powoduje że większość sosu odparowuje i pozostaje niesamowicie aromatyczna, słodkawa esencja w połączeniu z miękkim, rozpadającym się mięsem. Danie można podawać w towarzystwie pieczonych ziemniaków lub makaronu. Przepis, na którym się wzorowałam pochodzi z książki Mała Paryska Kuchnia Rachel Khoo. Brytyjka postanowiła zmienić coś w swoim życiu i przeprowadziła się do Paryża, gdzie ukończyła trzymiesięczny kurs cukierniczy w słynnej szkole gastronomicznej Le Cordon Bleu. W stolicy Francji została na stałe i w międzyczasie wydała kilka książek. Jedną z nich jest właśnie Mała Paryska Kuchnia. Jest to zbiór przepisów na najbardziej znane dania francuskie z małymi, osobistymi innowacjami. Rachel można oglądać na brytyjskim BBC, gdzie prowadzi swój własny program pod tą samą nazwą co książka. Jeżeli nie odbieracie tej stacji telewizyjnej - większość odcinków jest do obejrzenia na YouTube. 

Składniki:

900 g łopatki wołowej

3 duże czerwone cebule

4 ząbki czosnku

250 g pieczarek

150 g boczniaków

500 ml wytrawnego czerwonego wina (wino powinno być na tyle dobre, żeby dało się go wypić, jeżeli nie to zapewne nie nadaje się do gotowania)

300 ml wody

2 łyżeczki przecieru pomidorowego

2-3 łyżki mąki

10 goździków

1 gałązka suszonego rozmarynu

1 gałązka suszonego tymianku

2 liście laurowe

1 łyżeczka cukru

olej słonecznikowy

sól, pieprz

Przygotowanie:

Mięso pokrój na średniej wielkości kawałki, nie tak małe jak na gulasz. Mi wyszło około 10-12. Panieruj je w mące i usmaż na oleju po 2-3 minuty z każdej strony. Wyciągnij mięso na osobny talerz. Na tym samym oleju usmaż posiekaną cebulę, obrane ząbki czosnku (całe) i pokrojone grzyby, aż się zarumienią. Ponownie dodaj mięso i smaż przez 5 minut. 

Dolej wino, wodę i przecier pomidorowy. Dorzuć goździki, rozmaryn, tymianek, liście laurowe i cukier. Dopraw solą i pieprzem. Przelej całość do żaroodpornego naczynia i piecz pod przykryciem przez 3 godziny przy 150 stopniach C (130 z termoobiegiem). Danie najlepiej przygotować na dzień lub kilka godzin przed podaniem, aby mięso mogło "się przegryźć". 

Marynowane przekąski - antipasti marinati

Przepis i zdjęcia pochodzą jeszcze z wakacji. Biorąc pod uwagę pogodę za oknem, miło przypomnieć sobie ciepłe wieczory i przede wszystkim smaki lata - papryka, bakłażan, cukinia... Przystawki są idealne na przyjęcia lub jako małe co nieco między posiłkami. Przepis można modyfikować i wybierać inne nadzienia - różne sery, wędliny, pasty. Granicą jest nasza wyobraźnia :)

ROLADKI PAPRYKOWE Z MOZZARELLI I PESTO

Składniki:

2 duże czerwone papryki

150 g sera mozzarella

liście bazylii (tyle ile wyjdzie nam roladek)

pesto genovese (ja użyłam kupionego)

oliwa z oliwek

sól, pieprz

wykałaczki

Przygotowanie:

Każdą paprykę pokrój na sześć części. Skórkę nakłuj widelcem. Ułóż w żaroodpornym naczyniu i przykryj folią aluminiową. Piecz w piekarniku w temperaturze 180 stopni (160 stopni z termoobiegiem) aż papryka zmięknie, a skórkę będzie można z łatwością  ściągnąć (około 40-50 minut). 

Pozbaw paprykę skórki. Na każdym kawałku ułóż plaster mozzarelli, listek bazylii i niewielką ilość pesto. Całość zawiń i przebij wykałaczką, tak aby trzymała roladkę. Pesto wyłóż w szklanym naczyniu i poukładaj na nim gotowe roladki. Skrop oliwą z oliwek. Posyp solą i pieprzem. Pozostaw na kilka godzin do marynowania. 

GRILLOWANY BAKŁAŻAN Z SEREM FETA

Składniki:

1 duży bakłażan

100 g sera feta

sok z połowy cytryny

oliwa z oliwek

sól, pieprz

Przygotowanie:

Bakłażana pokrój wzdłuż na cienkie plastry o grubości maksymalnie 0,5 cm. Każdy plasterek posmaruj oliwą z oliwek i przysmażaj przez chwilę na patelni grillowej, aż bakłażan zmięknie. Na każdym kawałku połóż cienki prostokąt fety i zawiń w roladkę. Ruloniki ciasno poukładaj w szklanym naczyniu. Sok z cytryny zmieszaj z 2-3 łyżkami oliwy z oliwek, solą i pieprzem. Roladki polej sosem i odstaw na kilka godzin do marynowania. 

CUKINIE MARYNOWANE W CYTRYNIE

Składniki:

1 średniej wielkości cukinia

sok z połowy cytryny

2 łyżki startego parmezanu

oliwa z oliwek

Przygotowanie:

Cukinię pokrój na cienkie plasterki. Posmaruj je oliwą z oliwek i przysmaż na patelni grillowej. W misce połącz sok z cytryny, oliwę z oliwek i parmezan. Dodaj plasterki cukinii i dobrze wymieszaj. Odstaw na kilka godzin do marynowania. 

Polenta z sosem mięsnym

Kiedyś w jednym ze znanych sklepów dyskontowych kupiłam polentę instant. Niewiele wiedziałam o jej przeznaczeniu, ale przewinęła się w kilku książkach kucharskich à propos kuchni włoskiej. Dzisiaj przyszedł dzień na jej wypróbowanie. Jest to potrawa przygotowana z mąki lub kaszki kukurydzianej. Konsystencją przypomina ziemniaczane purée. Sama w sobie jest dość mdła, dlatego najlepiej podać ją w towarzystwie bardziej wyrazistych smaków jak np. sos bolognese. Ja wybrałam sos ragù z mięsem wołowym. Kluczem do dobrego włoskiego sosu jest podobno czas, nawet kilka godzin. Wtedy nabiera najlepszego aromatu. Ale można oczywiście zrobić wersję ekspresową w 30 minut - jeżeli mamy dobrej jakości składniki, to też wyjdzie pysznie! 

Składniki:

250 gr mięsa wołowego (takie które użylibyście do gulaszu)

400 gr pomidorów w puszcze 

1 duża biała cebula

1 czerwona papryka

1 główka czosnku

2 gałązki tymianku

suszona czerwona  papryka w proszku

250 gr polenty instant

oliwa z oliwek

ocet balsamiczny

sól, pieprz

Przygotowanie:

Cebulę siekamy i w garnku  przysmażamy na oliwie z oliwek aż zmięknie. W tym czasie kroimy mięso na małe kawałki, a następnie dorzucamy je do cebuli. Całość smażymy przez 5 minut aż mięso zmieni kolor na brązowawy. Dorzucamy pomidory i pokrojoną w kosteczkę paprykę. Całość doprawiamy szczodrobliwie solą, pieprzem i suszoną papryką. 

Czosnek kroimy wszerz na dwie części i wrzucamy do gotującego się sosu (czosnek dodajemy tak jak jest - w łupinkach, z łodyżką) wraz z gałązkami tymianku. Gotujemy na małym ogniu przez minimum 30 minut. Tak jak pisałam wyżej, im dłużej będziemy ragù gotować, tym sos będzie smaczniejszy i aromatyczniejszy. Mój "pyrkał" około 1,5 godziny. Przed podaniem wyławiamy czosnek i tymianek, a następnie dolewamy 2-3 łyżki octu balsamicznego. Doprawiamy solą i pieprzem w razie potrzeby. 

Polentę przygotowujemy według przepisu na opakowaniu. Ja do mojej dorzuciłam łyżkę masła, aby była bardziej kremowa. Wykładamy ją na dużym półmisku lub w szklanym naczyniu. Na wierzch wlewamy nasz pyszny sos mięsny. Podajemy od razu. 

Cannelloni ricotta e spinaci - Italia

Czy jest ktoś kto szczerze nie lubi kuchni włoskiej? Pizzy na chrupiącym spodzie z szynką parmeńską czy makaronów z kremowymi sosami? Dla mnie, mimo spróbowaniu tylu przeróżnych dań z wielu zakątków świata, dalej pozostaje faworytem. Najmilsze wspomnienia kulinarne mam z wyjazdów właśnie z Włoch i południowej Francji, gdzie wpływy oddalonej o zaledwie kilkadziesiąt kilometrów Italii, są bardzo widoczne. Dzisiaj prezentuję wam przepis na cannelloni z ricottą i szpinakiem. Jest to makaron w kształcie rurek o średnicy 2-3 cm. Można je nadziewać wszystkim co nam do głowy przyjdzie, ale najpopularniejsza jest wersja bolognese. Ja zdecydowałam się na wersję wegetariańską z delikatnym białym serem i zdrowym szpinakiem. Ricottę można kupić w większości dobrze zaopatrzonych sklepów spożywczych, a także w dyskontach Biedronka i Lidl (w tych ostatnich ceny są bardziej konkurencyjne). Makaron zaleca się przed nadziewaniem, obgotować kilka minut w gorącej wodzie (podobnie jak płatki lasagne), ale ja tego nigdy nie robię i jeszcze nie zdarzyło się, żeby pasta się spaliła. Ważne jest aby cały makaron był przykryty sosem tak aby żadna jego część nie wystawała na powietrze. Wtedy mamy pewność, że wszystko pięknie się ugotuje i będzie miękkie. 

Składniki:

1 opakowanie cannelloni (około 250 g)

500 g sera ricotta

400 g świeżego szpinaku

4 ząbki czosnku

gałka muszkatołowa

4 świeże pomidory

2 puszki pomidorów (około 800g z sosem)

1 duża cebula

150 ml czerwonego wina

garść świeżej bazylii

150 g sera mozzarella

garść startego parmezanu

oliwa z oliwek

sól

pieprz

Przygotowanie:

Na patelni rozgrzewamy łyżkę oliwy z oliwek. Wrzucamy szpinak i smażymy przez kilka minut aż "puści" wodę i zmniejszy objętość kilkakrotnie. Dorzucamy posiekany czosnek i doprawiamy gałką muszkatołową, solą i pieprzem. W misce mieszamy ser ricotta z łyżką oliwy z oliwek. Dodajemy szpinak z patelni (bez wody, która się wytrąciła) i także doprawiamy do smaku solą i pieprzem.

W garnku przysmażamy posiekaną cebulę aż będzie złocista. Dodajemy pokrojone świeże pomidory oraz te z puszki. Dolewamy czerwone wino i gotujemy przez kilka minut. Dorzucamy posiekaną bazylię i doprawiamy do smaku. 

Do dużego żaroodpornego naczynia wlewamy kilka chochel sosu, tak aby przykryć całe dno.  Za pomocą rękawa do ciast nadziewamy cannelloni masą serowo-szpinakową. Napełniony makaron układamy ciasno jeden obok drugiego w naczyniu. Całość polewamy resztą sosu, tak aby wszystko było dobrze przykryte, a następnie posypujemy serami.

Naczynie przykrywami folią aluminiową i pieczemy przez 30 minut w piekarniku nagrzanym do 220 stopni C (200 z termoobiegiem). Podajemy od razu. 

Bon Appetit!

Dżem bananowy z wanilią i kroplą rumu

Historia tego dżemu sięga września 2011 roku. Podróżowałam wtedy z Karoliną po pięknej wyspie Oceanu Indyjskiego - La Réunion. Pewnego poranka jedna z naszych Couchsurfing'owych gospodyń poczęstowała nas przepysznym dżemem bananowym. Połączenie tych słodkich owoców i aromatycznej wanilii było tak dobre, że do dzisiaj czuję jego smak. Niestety Coralie dostała marmoladę od znajomej i nie mogła podzielić się przepisem. Po dwóch lata sama spróbowałam odtworzyć ten piękny smak. Nie jest to co prawda to samo (może tajemniczym składnikiem są reuniońskie banany?), ale bardzo blisko do oryginału! Jest to pierwszy dżem jaki kiedykolwiek zrobiłam i przyznam, że jest to bardzo szybki i przyjemny przepis. Idealny dla początkujących "przetworników" :)

Składniki:

1 kg bardzo dojrzałych bananów (waga bez skórki)

330 g brązowego cukru

150 ml wody

3 laski wanilii

sok z jednej cytryny

łyżka mielonego cynamonu

50 ml białego rumu

Przygotowanie:

Obrane banany miksujemy na gładki mus. Wodę, cukier i miąższ z wanilii mieszamy razem w misce. Płyn podgrzewamy na średnim ogniu aż cukier się rozpuści i zacznie się pienić. Nie należy podgrzewać zbyt długo, ponieważ cukier zacznie karmelizować. Dodajemy mus bananowy i dobrze mieszamy. Dorzucamy cynamon i sok z cytryny. Gotujemy na średnim ogniu przez 30 minut, mieszając od czasu do czasu, tak aby masa nie zaczęła się przypalać. Na ostatnie 5 minut gotowania dolewamy rum. 

Dżem przelewamy do wyparzonych słoików (mi wyszło łącznie około 1000ml). Jeżeli nie planujemy go zjeść w najbliższym czasie, słoiki powinno się pasteryzować. 

Guacamole

Guacamole to świetny sposób na zużycie bardzo dojrzałych avocado. Miąższ musi być bardzo miękki tak aby z łatwością powstała z niego pasta. W sklepach zazwyczaj sprzedawane są bardzo twarde avocado, dlatego planując przyrządzenie guacamole, owoce najlepiej kupić kilka dni wcześniej. Sos można używać jako pastę do chleba lub tradycyjnie z nachosami. To typowe danie kuchni meksykańskiej świetnie nadaje się jako przystawka na imprezy. Jest zdrowszą alternatywą dla sklepowych sals - avocado jest źródłem witamin B9, B6, K, E i C a także magnezu, fosforu i wapnia. 

Składniki:

1 dojrzałe avocado

1 cebula 

3-4 ząbki czosnku

sok z cytryny

papryczka chilli 

sól

Przygotowanie:

Avocado obieramy ze skórki i pozbawiamy pestki. Widelcem rozgniatamy je na w miarę gładką pastę. Czosnek i cebulę drobno siekamy i dodajemy do sosu. Doprawiamy sokiem z cytryny, solą i papryczką chilli (może być posiekana świeża lub suszona w proszku - zależy co akurat mają w sklepie)

¡buen provecho! 

Galette z owocami sezonowymi

Galette to pyszne kruche ciasto z nadzieniem owocowym. Pieczone jest bez formy, więc idealne dla osób, których kuchnia zaopatrzona jest tylko w najistotniejsze przedmioty. Jest bardzo proste w przyrządzeniu i uniwersalne - można użyć wszelkich owoców jakie akurat mamy pod ręką. Ja użyłam jabłek, malin i jagód. Sezon na maliny niestety się kończy, więc następnym razem pewnie użyję same jabłka albo śliwki. Do przepisu wrócę na pewno, bo ciasto jest moim zdaniem nieziemsko dobre. Jeśli chodzi o desery i moje gusta smakowe sprawdza się teoria - im prostsze tym lepsze!

Kruche ciasto:

225 g mąki

30 g cukru pudru

szczypta soli

125 g schłodzone masła, pokrojonego w kostkę

1 jajko

zimna woda (opcjonalnie)

Nadzienie:

2 jabłka

maliny

jagody

40 g brązowego cukru

sok z połowy cytryny

łyżka cynamonu 

1 jajko

cukier puder do posypania

Mąkę, cukier i sól przesiewamy do miski. Dodajemy masło i "wcieramy" je w suche składniki tak aby powstała konsystencja przypominającą bułkę tartą.
Dodajemy roztrzepane  jajko i mieszamy. Jeżeli składniki nie łączą się zbyt dobrze, można dodać trochę zimnej wody. 
Zagniatamy ciasto aż stanie się miękkie i gładkie. 
Z ciasta formujemy kulę i zawijamy w folię spożywczą. Wkładamy do lodówki na około 30 minut.
Ciasto rozwałkujemy na okrągły placek o średnicy 30 cm.
Jabłka obieramy, wydrążamy środek i kroimy w cienkie plasterki. Wrzucamy do miski i mieszamy z brązowym cukrem, sokiem z cytryny i cynamonem. 
Jabłka układamy na rozwałkowanym cieście, pozostawiając 3-4 cm odstępu od brzegu. Posypujemy malinami i jagodami.
Brzeg ciasta zawijamy na owoce, tworząc zakładki tak aby ciasto nie rozkleiło się podczas pieczenia. 
Ciasto smarujemy roztrzepanym jajkiem, aby nie spaliło się podczas pieczenia.
Piekarnik rozgrzewamy do 190 stopni (170 z termoobiegiem) i pieczemy przez 25 minut. Następnie zmniejszamy do 170 stopni (150 z termoobiegiem) i pieczemy przez kolejne 20 minut aż ciasto stanie się złociste i chrupiące.
Pozostawiamy do ostygnięcia i na końcu oprószamy cukrem pudrem. 

Tiramisu z malinami i limoncello

Tiramisu to jeden z moich ulubionych deserów. Ten włoski przysmak jest bardzo prosty w przygotowaniu i smakuje prawie wszystkim! Ważne jest użycie odpowiedniego rodzaju biszkoptów. Ja dodaję włoskie, specjalne do tiramisu. Są trochę droższe niż polskie odpowiedniki, ale nie zmieniają konsystencji i nie stają się "papkowate". Tradycyjne tiramisu przygotowuje się z kawą i amaretto. Ja proponuję Wam dzisiaj letnią wersję z malinami. Do nasączania biszkoptów użyłam włoskiego likieru cytrynowego limoncello, który lepiej niż espresso komponuje z owocami.

Składniki

250 gr mascarpone

50 gr cukru pudru

130 gr śmietany 36%

biszkopty 

maliny

limoncello

biała czekolada

Przygotowanie:

Śmietanę ubijamy. W misce mieszamy mascarpone z cukrem pudrem i dodajemy do bitej śmietany. Całość łączymy w jednolitą masę.
W dużym szklanym naczyniu lub małych miseczkach na spodzie układamy biszkopty. Skrapiamy likierem cytrynowym (+/- 2 łyżeczki likieru na biszkopt). Na ciastkach układamy warstwę malin, którą przykrywamy masą śmietanową. Następnie tworzymy kolejną warstwę (biszkopty, limoncello, maliny, krem). 
Wierzch deseru posypujemy startą białą czekoladą i dekorujemy pozostałymi malinami.
Schładzamy na kilka godzin przed podaniem. 

Makaron z sosem pomidorowo-paprykowym z oliwkami

Makaron miał być z bakłażanem. Jednym z uroków mieszkania w małym mieście są słabo zaopatrzone sklepy spożywcze, więc stojąc przed działem ("kątem") warzywnym mój pomysł na makaron w słodkim sosie pomidorowo-bakłażanowym musiałam zmienić na wersję z papryką. Wyszło równie smacznie, co potwierdza że improwizacja kuchenna nie tylko uczy ale i dobrze smakuje! 

Składniki:

(4-5 porcje)

500 g makaronu spaghetti

2 opakowania pomidorów w puszkach (bez skórek)

2 czerwone papryki

75 gr czarnych oliwek bez pestek

5 ząbków czosnku

100 ml wytrawnego czerwonego wina

100 ml kwaśnej śmietany 12%

garść startego parmezanu

1 mozzarella

garść świeżej bazylii

oliwa z oliwek

sól, pieprz

Przygotowanie:

1. Makaron gotujemy w osolonej wodzie zgodnie z opisem na opakowaniu.
2. Czosnek obieramy i przeciskamy przez wyciskacz. 
3. W rondlu rozgrzewamy kilak łyżek oliwy i wrzucamy czosnek. Po chwili dorzucamy pomidory z puszki i pokrojoną w kosteczkę czerwoną paprykę. Doprawiamy solą i pieprzem.
4. Oliwki kroimy i dorzucamy do sosu wraz z posiekaną bazylią. 
5. Dolewamy czerwone wino i doprowadzamy sos do gotowania w celu odparowania alkoholu (tak aby pozostał jedynie winny aromat). 
6. Po około 5 minutach zmniejszamy ogień o około połowę i gotujemy sos przez 20-30 minut.
7. Dodajemy śmietanę i parmezan a następnie doprawiamy do smaku.
8. Przed samym podaniem mieszamy sos z makaronem i kawałkami mozzarelli. Ser pod wpływem gorącego sosu zacznie powoli się rozpuszczać i nabierze ciągnącą się konsystencję, pycha!

Bon Appetit!

Quiche z camembertem i suszoną żurawiną

Quiche - odmiana tarty, czyli jednej z najpopularniejszych potraw kuchni francuskiej. Podstawą wypieku jest spód z kruchego ciasta, który jest przykrywany dowolnymi składnikami i zalewany masą jajeczno-śmietanową. Quiche można przygotować z dowolnym nadzieniem, łącząc smaki według własnego gustu. Ja zdecydowałam się na połączenie camemberta i żurawiny - rozpływający się ser o mocnym smaku, przerywany słodyczą owocu - pychota!

Składniki:

Ciasto:

150 g mąki

1 jajko

75 g masła

szczypta soli

Nadzienie:

200 g sera camembert

2 garście suszonej żurawiny

2 jajka

400 g kwaśnej śmietany 12%

sól

płatki migdałów

Przygotowanie:

Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni C (220 bez termoobiegu).
Składniki na ciasto ugniatamy na masę. Można odstawić ją na 2 godziny do lodówki, ale ja tego zazwyczaj nie robię. Tarta jest dla mnie daniem szybkim i zazwyczaj nie przeznaczam na jej przygotowanie zbyt wiele czasu. Różnicy w smaku też wielkiej nie wyczuwam, ale jak chcecie przygotować tartę jak prawdziwi Francuzi to wstawcie ciasto do lodówki :)
Formę do tarty smarujemy masłem i oprószamy mąką. Wylepiamy naczynie ciastem.  Tutaj kolejny krok, który według tradycyjnych przepisów trzeba wykonać - piec samo ciasto przez około 10-15 minut aż stanie się złociste. Powinno być nakłute widelcem i wyłożone papierem do pieczenia oraz np. surową fasolą, aby stworzyć ciężar, uniemożliwiający ciastu rośnięcie. Ja ten element też zazwyczaj omijam. Dla mnie ciasto jest potem za suche, wolę jak jest bardziej wilgotne, lepiej komponuje mi się wtedy z nadzieniem. 
Jajka mieszamy ze śmietaną i doprawiamy solą. Formę z ciastem (po uprzednim podpieczeniu lub z ominięciem tego kroku) wykładamy kawałkami camemberta i suszoną żurawiną, a następnie zalewamy masą jajeczno-śmietanową.  
Pieczemy przez około 20 minut (aż masa się zetnie). Po tym czasie masa może się wydawać w dalszym ciągu surowawa, ale wynika to ze stopionego camemberta. Po ostygnięciu konsystencja nadzienia staje się zwarta.
Quiche można przed podaniem posypać płatkami migdałów.

Łosoś po azjatycku

Dzisiaj przedstawiam wam przepis na pysznego łososia po azjatycku. Do jego przygotowania użyłam chińskiej przyprawy pięciu smaków, która jest mieszanką cynamonu, ziaren kolendry, liści laurowych, anyżu i papryki. Nadaje ona potrawom ten specyficzny, aromatyczny smak charakterystyczny dla potraw kuchni azjatyckiej. Można ją kupić w sklepach z produktami orientalnymi. Nie jest droga. Ja zapłaciłam 5,50 zł w sklepie Kuchnie Świata w Galerii Krakowskiej.

Składniki:

płat świeżego łososia o długości +/- 15 cm (ok. 450g)

kawałek imbiru (ok. 4 cm)

5 ząbków czosnku

1 mała czerwona papryka

1 mała czerwona cebula

1 limonka

3 dymki

200 g makaronu spaghetti

900 ml bulionu

200 g zielonego groszku (świeży lub mrożony)

2 garście kiełków soi

chińska przyprawa pięciu smaków

sos sojowy

oliwa z oliwek

Składniki na 3 porcje

Przygotowanie:

Rozgrzać piekarnik do 220 stopni C.
Połowę imbiru, 2 ząbki czosnku i paprykę zetrzeć na tarce na małych oczkach, a następnie wymieszać z posiekaną cebulą. Dodać sok z 1 limonki i 2 łyżeczki sosu sojowego (można więcej, w zależności od upodobań). Pastę przełożyć do niewielkiej formy.
Łososia pokroić na 3 kawałki i ułożyć skórą do góry w formie z pastą. Posypać 1 łyżeczką chińskiej przyprawy pięciu smaków i skropić oliwą z oliwek. Przykryć naczynie folią aluminiową i piec w piekarniku przez 15-18 minut.

Zetrzeć pozostałą część imbiru z ząbkami czosnku i podsmażyć w garnku wraz z posiekaną dymką. Dodać 1 łyżeczkę chińskiej przyprawy pięciu smaków. Zalać bulionem i wrzucić makaron. Gotować zgodnie z opisem na opakowaniu makaronu (zazwyczaj około 12 minut). Na ostatnie 3-4 minuty dorzucić groszek i kiełki soi. Doprawić do smaku sosem sojowym. 

Podawanie - do głębokiego talerza nalać zupę, a na wierzch ułożyć kawałek łososia wraz z sosem z formy do pieczenia. 

個飽!

Ciasto walentynkowe z masłem orzechowym

Jutro walentynki i nie wiecie czym zaskoczyć bliską wam osobę? Ten prosty przepis jest idealny na pieczenie last minute, również dla tych nie do końca pewnych w kuchni (nie tylko mężczyzn). Podstawą deseru jest klasyczne ciasto z kawałkami czekolady. Polewa z masła orzechowego to nawiązanie do kultury amerykańskiej, z którą walentynki kojarzą się chyba najbardziej.  Do pieczenia używałam stosunkowo małej formy (ok.1300cm³), więc ilość składników jest podana do takiej właśnie formy. Wzorowałam się na tym przepisie http://www.bonappetit.com/recipes/2012/10/banana-chocolate-chip-cake-with-peanut-butter-frosting. Udanego pieczenia!

Ciasto:

1 szklanka* mąki

1 łyżeczka sody oczyszczonej

szczypta soli

3/4 szklanki brązowego cukru

50 gr masła

1 jajko

miąższ z 1 laski wanilii

4 łyżeczki kwaśnej śmietany 12%

75 gr gorzkiej czekolady

*amerykański cup to 240 ml

Polewa:

125 gr masła orzechowego (bez kawałków)

2 łyżki cukru pudru

dekoracje do ciast

A teraz co z tym wszystkim zrobić:

Rozgrzewamy piekarnik do 175 stopni C.
Mieszamy mąkę, sodę i sól.
W osobnej misce ucieramy masło, cukier, jajko i wanilię. Następnie stopniowo dodajemy suche składniki. Na końcu dodajemy śmietanę.
Wysmarowaną masłem i oproszoną mąką formę wypełniamy ciastem.
Pieczemy 30 minut.
Wyciągamy ciasto z piekarnika i pozostawiamy do ostygnięcia.
Masło orzechowe mieszamy z cukrem pudrem.
Pokrywamy ciasto przygotowaną masą.

Na końcu oprószamy ciasto według uznania wiórkami czekoladowymi, orzechami lub innymi dekoracjami do ciast. 

Pizzerki z ciasta francuskiego z cukinią i mozzarellą

Gotowe ciasto francuskie to świetny produkt, z którego można zrobić wszelkiego rodzaju pyszności. Ja dzisiaj proponuje pizzerki z cukinią i mozzarellą. Pomysł na ten wariant zrodził się podczas jednej z moich podróży do Paryża, gdzie to właśnie w pewnej boulangerie na Rue Saint Dominique delektowałam się podobną. Zaletą tego przepisu jest krótki czas przygotowania - całość zajmuje ok 20-25 minut. 

Co potrzebujemy?

1 opakowanie gotowego ciasta francuskiego (275 gr)

1 cukinia

3 łyżki przecieru pomidorowego

1 ząbek czosnku 

125 gr mozzarelli

1 łyżeczka suszonego tymianku

oliwa z oliwek

Przygotowanie:

1. Nagrzewamy piekarnik do 200 stopni C.
2. W miseczce mieszamy przecier pomidorowy, wyciśnięty czosnek i tymianek z 1 łyżeczką oliwy z oliwek. 
3. Ciasto francuskie kroimy na 4 kawałki. Każdy smarujemy sosem pomidorowym. 
4. Cukinie kroimy na cienkie talarki i układamy na cieście. Całość przykrywamy porwaną mozzarellą i smarujemy oliwą z oliwek.
5. Pieczemy przez 8-10 minut aż ciasto stanie się złociste.  
6. Podajemy na gorąco!